تبارشناسی خاکستری است: فلسفه علیه سنگوارگی زبان

معمولاً تصور بر این است که در فلسفه، زبان حقیقت را فراچنگ آورده و راهی به یافت چیزی به نام حقیقت می‌گشاید. پژوهش‌های فلسفی در زبان نیز به این تصور دامن می‌زند که با کاوش در ساخت و ساحت زبان می‌توان به «خاستگاه» یک مفهوم و به‌نوعی به حقیقت آن راه برد. تبارشناسی نیچه آمد تا دست این فریب را برای ما رو کند و نشان دهد که زبان چگونه با ایده‌هایی همچون «اصل»، «مبنای زیرین» و «خاستگاه» ما را فریب می‌دهد و عینک ثابت‌بینی به چشم ما می‌زند تا جهانِ در حرکتِ اطراف خود را در تصویری ثابت بنگریم و با «تفکر ماخولیایی»، تفکری که در هذیان گذشته‌ای مبنایی گیر افتاده، چیزها را تجربه کنیم. تبارشناسی از این جهت ضد زبان است و بدین ترتیب با پتک به شالوده‌های متافیزیک سنتی یورش می‌برد. در این جلسه ضمن بررسی تحلیل فوکو از روش تبارشناسی نیچه، خواهیم دید که زبان و فلسفه از نگاه نیچه چه نسبتی با هم دارند. در این کارگاه یک‌روزه به متن‌خوانی مقالۀ فوکو «نیچه، تبارشناسی و تاریخ» خواهیم پرداخت و سعی می‌کنیم به بهانۀ آن مضامین مذکور را در اندیشۀ نیچه بررسی کنیم.